ΙΤΑΛΙΑ
ΑΓΓΛΙΑ
ΓΑΛΛΙΑ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΚΙΝΑ
ΑΙΓΥΠΤΟΣ
Μερικά από τα πιο παράξενα αξιοθέατα του κόσμου.....!!!!
ΔΕΚΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ
ΠΑΙΖΩ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ
ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤA LINKS
http://inschool.gr/G6/MATH/ARITHMOI-DEKADIKOI-ANALYSI-PRAC-G6-MATH-MYmatch-1309222325-tzortzisk/index.html
http://inschool.gr/G6/MATH/ARITHMOI-DEKADIKOI-GRAFH-PRAC-G6-MATH-MYmillion-1309222323-tzortzisk/index.html
http://psamouxos.blogspot.com/search/label/%CE%9C%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC.%20%CE%94%CE%84%20%CE%BA%CE%B5%CF%86.%2021%CE%BF.
http://inschool.gr/G6/MATH/ARITHMOI-DEKADIKOI-GRAFH-PRAC-G6-MATH-MYmillion-1309222323-tzortzisk/index.html
http://psamouxos.blogspot.com/search/label/%CE%9C%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC.%20%CE%94%CE%84%20%CE%BA%CE%B5%CF%86.%2021%CE%BF.
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ!!!!!!!!!!!
 |
| https://www.slideshare.net/kostas165/ss-12809741 Πώς θα χαρακτήριζες τον αρχηγό - βασιλιά Λεωνίδα, μετά τη μεγάλη απόφαση που πήρε να παραμείνει στο στενό των Θερμοπυλών γνωρίζοντας ότι οι 300 Σπαρτιάτες δε θα μπορούσαν να νικήσουν τους χιλιάδες Πέρσες; ΓΡΑΨΕ ΣΤΟ ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ |
ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΣΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ. ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΦΑΛΗΡΕΑ....
Στα 1969, στη Σπάρτη, μπροστά από το δημοτικό στάδιο, στο τέρμα της οδού Κ. Παλαιολόγου, στήθηκε μεγαλειώδες άγαλμα του βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα. Μέχρι τότε η νέα Σπάρτη, 135 χρόνια από την ίδρυσή της με διάταγμα του Όθωνα (1834), δεν είχε αξιωθεί να τοποθετήσει ένα άγαλμα (έστω κι έναν ανδριάντα) του Λεωνίδα, του βασιλιά της αρχαίας Σπάρτης, που τη δόξασε στον κόσμο και στους αιώνες με την ηρωική θυσία του στις Θερμοπύλες 480 πΧ.
Το μεγαλειώδες κι επιβλητικό αυτό ορειχάλκινο άγαλμα του Λεωνίδα το φιλοτέχνησε ο έλληνας γλύπτης Βάσος Φαληρέας (1905 – 1979), ο οποίος υπήρξε από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της ακαδημαϊκής σχολής γλυπτών στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα.
Ο Βάσος Φαληρέας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1905 με καταγωγή από την Καρδαμύλη της Μάνης. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) της Αθήνας με δασκάλους τους διάσημους καθηγητές της σχολής Γεώργιο Ιακωβίδη και Θωμά Θωμόπουλο.
Στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων, το 1937, ο Φαληρέας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο για το έργο του «Γαλήνη» (1936), καθώς και αργυρά μετάλλια για τα έργα «Γυμνό» και «Κεφαλή».
Την ίδια χρονιά της βράβευσής του στην Έκθεση των Παρισίων, ο Φαληρέας τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α’. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στο Παρίσι, ενώ το 1976 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Έχει φιλοτεχνήσει μνημεία και ηρώα, όπως «Το Άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς» (1951) στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Φαίδωνα Κυδωνιάτη. Άλλα μεγαλεπήβολα έργα του είναι επίσης το «Μνημείο του Λεωνίδα» στις Θερμοπύλες (1955) και το «Ηρώον των Μπιζενομάχων» (1926).
Στο έργο του συγκαταλέγεται μεγάλος αριθμός από προτομές και ανδριάντες. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται η γλυπτική απεικόνιση βασιλέων, πολιτικών και στρατιωτικών, ποιητών και άλλων προσωπικοτήτων.
Ο Φαληρέας επιδόθηκε επίσης στη χάραξη μεταλλίων και νομισμάτων.
Το Άγαλμα του Λεωνίδα στη Σπάρτη, το θαυμάσιο αυτό έργο του Φαληρέα, αποτελεί από το 1969 έως και σήμερα (αλλά θα αποτελεί και στο μακρινό μέλλον) το κορυφαίο αξιοθέατο της νέας Σπάρτης, ένα μνημείο μπροστά στο οποίο στέκονται με δέος και θαυμασμό οι επισκέπτες της πόλης, αναπολώντας την ιστορία και τα κατορθώματα Ηρώων που είχαν βάλει την πατρίδα πάνω από τη ζωή τους.
ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ...ΠΑΘΑΙΝΩ ΚΑΤΙ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
(κάνω κάτι)
εγώ φαντάζομαι
εσύ φαντάζεσαι
αυτός φαντάζεται
εμείς φανταζόμαστε
εσείς φανταζόσαστε
αυτοί φαντάζονται
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
(έκανα κάτι χθες συνέχεια)
εγώ φανταζόμουν
εσύ φανταζόσουν
αυτός φανταζόταν
εμείς φανταζόμασταν
εσείς φανταζόσασταν
αυτοί φαντάζονταν
ΑΟΡΙΣΤΟΣ
(έκανα κάτι χθες για μια στιγμή)
εγώ φαντάστηκα
εσύ φαντάστηκες
αυτός φαντάστηκε
εμείς φανταστήκαμε
εσείς φανταστήκατε
αυτοί φαντάστηκαν
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ
(θα κάνω αυρίο κάτι συνεχώς)
εγώ θα φαντάζομαι
εσύ θα φαντάζεσαι
αυτός θα φαντάζεται
εμείς θα φανταζόμαστε
εσείς θα φανταζόσαστε
αυτοί θα φαντάζονται
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ
(θα κάνω αύριο κάτι για λίγο)
εγώ θα φανταστώ
εσύ θα φανταστείς
αυτός θα φανταστεί
εμείς θα φανταστούμε
εσείς θα φανταστείτε
αυτοί θα φανταστούν
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
(έχω τελειώσει ήδη κάτι αυτή τη στιγμή)
εγώ έχω φανταστεί
εσύ έχεις φανταστεί
αυτός έχει φανταστεί
εμείς έχουμε φανταστεί
εσείς έχετε φανταστεί
αυτοί έχουν φανταστεί
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ
(είχα τελειώσει κάτι πριν ξεκινήσει κάτι άλλο)
εγώ είχα φανταστεί
εσύ είχες φανταστεί
αυτός είχε φαντασστεί
εμείς είχαμε φανταστεί
εσείς είχατε φανταστεί
αυτοί είχαν φανταστεί
ΚΛΕΙΝΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΟ ΡΗΜΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΜΑΙ (ΒΛΕΠΕ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΡΗΜΑ)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ... ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ (ΕΝΕΡΓΩ)
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
(κάνω κάτι)
εγώ δημιουργώ
εσύ δημιουργείς
αυτός δημιουργεί
εμείς δημιουργούμε
εσείς δημιουργείτε
αυτοί δημιουργούν
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
(έκανα κάτι χθες συνέχεια)
εγώ δημιουργούσα
εσύ δημιουργούσες
αυτός δημιουργούσε
εμείς δημιουργούσαμε
εσείς δημιουργούσατε
αυτοί δημιουργουσαν
ΑΟΡΙΣΤΟΣ
(έκανα κάτι χθες για μια στιγμή)
εγώ δημιούργησα
εσύ δημιούργησες
αυτός δημιούργησε
εμείς δημιούργησαμε
εσείς δημιούργησατε
αυτοί δημιούργησαν
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ
(θα κάνω αυρίο κάτι συνεχώς)
εγώ θα δημιουργώ
εσύ θα δημιουργείς
αυτός θα δημιουργεί
εμείς θα δημιουργούμε
εσείς θα δημιουργείτε
αυτοί θα δημιουργούν
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ
(θα κάνω αύριο κάτι για λίγο)
εγώ θα δημιουργήσω
εσύ θα δημιουργήσεις
αυτός θα δημιουργήσει
εμείς θα δημιουργήσουμε
εσείς θα δημιουργήσετε
αυτοί θα δημιουργήσουν
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
(έχω τελειώσει ήδη κάτι αυτή τη στιγμή)
εγώ έχω δημιουργήσει
εσύ έχεις δημιουργήσει
αυτός έχει δημιουργήσει
εμείς έχουμε δημιουργήσει
εσείς έχετε δημιουργήσει
αυτοί έχουν δημιουργήσει
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ
(είχα τελειώσει κάτι πριν ξεκινήσει κάτι άλλο)
εγώ είχα δημιουργήσει
εσύ είχες δημιουργήσει
αυτός είχε δημιουργήσει
εμείς είχαμε δημιουργήσει
εσείς είχατε δημιουργήσει
αυτοί είχαν δημιουργήσει
ΚΛΕΙΝΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΟ ΡΗΜΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ (ΒΛΕΠΕ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΡΗΜΑ)
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ...ΓΡΑΦΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΠΑΡΕ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΣΟΥ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΚΘΕΣΗ...
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΠΛΟΥΣΙΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ.
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ!!!
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ
Σήμερα πηγαίνουμε εκδρομή και γι’ αυτό σκέφτηκα να γράψω για το τοπίο που θα δω, αφού έχω ακούσει, πως εκεί που θα πάμε, θα είναι σκέτη απόλαυση. Θα συνεχίσω να γράφω μόλις μπούμε στο λεωφορείο… …να ’μαι ξανά!
Τώρα ξεκινάμε. Γκουχ – γκουχ, η περιοχή βρωμάει. Βλέπω ψηλά κτίρια και αυτοκινητόδρομους γεμάτους μποτιλιάρισμα. Ω!!! βλέπω μακριά, μίλια μακριά, ένα καταπράσινο λιβάδι. Μια ταμπέλα λέει ‘‘ΠΡΟΣ ΛΙΒΑΔΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ’’. Μόνο που τη βλέπω, νιώθω να πετάω.
Λίγη ώρα μετά: μόλις βγήκαμε από την πόλη και τα μάτια μου θαμπώθηκαν από την τόση ομορφιά. Βλέπω κόκκινα και άσπρα τριαντάφυλλα, ψηλούς φοίνικες σαν κυπαρίσσια και κάτασπρα πρόβατα να βόσκουν στο λιβάδι. Βλέπω τον ουρανό και αντικρίζω πουπουλένια άλογα να τρέχουν και γαζέλες να βόσκουν στον καταγάλανο ουρανό. Ω !!! Αυτό δεν πρέπει να το παραλείψω! Καμηλοπαρδάλεις στέκουν και μασουλάνε φρέσκα φύλλα απ’ τα πιο ψηλά δέντρα που μπορούμε εμείς να αντικρίσουμε. Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Λάμα; καμήλες; ιπποπόταμοι; τίγρεις; Τέλειο!!! Είναι ένα εντυπωσιακό θέαμα. Τώρα σταματάμε!!!
Όλοι κατεβήκαμε στο ύπαιθρο και ξαπλώνουμε στο γρασίδι που έστρωσε η Φύση, λες και το έστρωσε ειδικά για μάς, λες και μας περίμενε!!!
«Κύριε, πάω μια βόλτα, εντάξει;» «ΟΚ»
Αχ!!! Μια ευωδιά από αγριολούλουδα άσπρα και ροζ που ξεχειλίζουν απ’ το ποτήρι της ψυχής μου!!! Άλλο ένα τέλειο θέαμα, μια νυχτερίδα. Ας την ακολουθήσω. Αρχίζει να σκοτεινιάζει και έχει ψύχρα εδώ μέσα. Όπα, φτάσαμε!!! Νυχτερίδες άσπρες και μαύρες πετούν γύρω μου. Έχω ακούσει πως οι λευκές νυχτερίδες ονομάζονται «Αλβίνο». Αυτό κι αν είναι θέαμα!!!
«Μανώλη, έλα φεύγουμε, έλα».
«Ένα λεπτό».
Καρύδες!!! Αχ, αχ, αχ!!! Αχ! Έπιασα δυο, τρεις, ας τις πάρω μαζί μου.
«ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ!!!»
Ξεκινάμε το ταξίδι για την επιστροφή. Αναρωτιέμαι γιατί τελείωσε η μέρα τόσο γρήγορα;
ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΘΗΤΗ ΜΑΝΩΛΗ
ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΗ ΦΥΣΗ
Ηταν ένα ηλιόλουστο ανοιξιάτικο πρωινό. Ξύπνησα νωρίς νωρίς, γιατί από το προηγούμενο βράδυ οι γονείς μας μάς είχαν υποσχεθεί μια μικρή εκδρομή στην εξοχή. `ημουν πολύ μικρή τότε, μόλις έξι χρόνων, κι όμως θυμάμαι ακόμα με κάθε λεπτομέρεια το γεγονός που διαδραματίστηκε εκείνη τη μέρα και το οποίο θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη μου.
Αφού ετοιμάσαμε γρήγορα τα πράγματα που θα παίρναμε μαζί μας, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για την εξοχή. `Ημουν πραγματικά ενθουσιασμένη και χαρούμενη και δεν έβλεπα την ώρα να φτάσουμε στον προορισμό μας, για ν' αρχίσω το παιχνίδι. Η διαδρομή ήταν ευχάριστη και διασκεδαστική. Τραγουδούσαμε, λέγαμε διάφορα αστεία και ανέκδοτα και κάναμε σχέδια μαζί με τον αδερφό μου για το πώς θα περνούσαμε τη μέρα μας.
Επιτέλους, μετά από δύο ώρες ταξίδι με το αυτοκίνητο, φτάσαμε κάποτε στον προορισμό μας. Κατέβηκα τρέχοντας από το αυτοκίνητο και στάθηκα να κοιτάζω σαν μαγεμένη την ομορφιά του ολάνθιστου ανοιξιάτικου τοπίου. Μπροστά μας απλωνόταν μια απέραντη καταπράσινη πεδιάδα. Η φύση ολόκληρη ήταν χαρά Θεού! Τα μάτια μου δε χόρταιναν να βλέπουν τα ανθισμένα δέντρα και τα αμέτρητα πανέμορφα λουλούδια. Η ευωδιά των αγριολούλουδων σκορπούσε τριγύρω μια γαλήνη και μια ευτυχία ανείπωτη.
`Αρχισα χαρούμενη να μαζεύω αγριολούλουδα και να κυνηγώ τις πολύχρωμες πεταλούδες. `Ηθελα να εξερευνήσω όλο το τοπίο και να μαζέψω όσο το δυνατό περισσότερα λουλούδια. Θυμάμαι, η μητέρα μου μάς συμβούλεψε και μας παρακάλεσε, τόσο εμένα όσο και τον αδερφό μου, να μην απομακρυνθούμε από κοντά τους. Εγώ δεν έδωσα σημασία στα λόγια της, αλλά άπλωνα ολοένα τα μικρά μου χεράκια κι άρπαζα τα όμορφα λουλουδάκια, που μου έκαναν τόση εντύπωση.
Χωρίς να το καταλάβω, κάποια στιγμή βρέθηκα ξαφνικά μπροστά σ' ένα μεγάλο γκρεμό. Τότε, διέκρινα στη ρίζα ενός θάμνου μια ολοκόκκινη παπαρούνα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα συναντήσει άλλη παπαρούνα, γι' αυτό και η επιθυμία μου για να την αποκτήσω ήταν έντονη. Ωστόσο, με διακατείχε ένας μικρός φόβος, που οφειλόταν σίγουρα στον γκρεμό. Βρισκόμουν σε δίλημμα για το αν έπρεπε να προχωρήσω και να κόψω το μικρό εκείνο λουλουδάκι ή να το αγνοήσω και να συνεχίσω την εξερεύνησή μου. Δεν άργησα να πάρω την απόφασή μου. `Ημουνα σίγουρη ότι σε λίγο το λουλούδι αυτό θα βρισκόταν στα χέρια μου!
Με μικρά βήματα κατέβαινα ενθουσιασμένη τον γκρεμό. Ανυπομονούσα τόσο πολύ να το αποκτήσω, ώστε δε λογάριαζα πια τις συνέπειες. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να κάνω δικό μου το πανέμορφο και μοναδικό εκείνο λουλούδι. `Εφτασα μπροστά στην παπαρούνα. `Απλωσα το μικρό μου χέρι να την αρπάξω, αλλά ξαφνικά γλίστρησα. Χωρίς να χάσω την ψυχραιμία μου, αρπάχτηκα γρήγορα από ένα μικρό κλαδί. Φοβισμένη άρχισα αμέσως να φωνάζω δυνατά: "Μπαμπά, μαμά!". Πίστευα πως έφτασε το τέλος της ζωής μου. Από λεπτό σε λεπτό το μικρό κλαδί θα κοβόταν κι εγώ θα γκρεμιζόμουνα. Πόσο δυστυχισμένη ένιωθα!
Για καλή μου τύχη όμως οι γονείς μου άκουσαν τις φωνές μου και έτρεξαν γρήγορα προς το μέρος μου. Ο μικρός μου αδερφός άρχισε να κλαίει τρομαγμένος, ενώ η μητέρα μου προσπαθούσε να τον καθησυχάσει. Ο πατέρας μου την ίδια στιγμή άρχισε να κατεβαίνει τον γκρεμό, για να με σώσει. `Ηταν αρκετά ψύχραιμος και μου έδινε θάρρος και κουράγιο. Κάθε τόσο μου έλεγε να μην αφήσω το κλαδί που βαστούσα, αλλά να το κρατώ γερά. Με δυο δρασκελιές, ο καλός μου πατερούλης έφτασε κοντά μου. Μου είπε να του δώσω το χέρι μου, για να με τραβήξει. `Εκανα ό,τι μου είπε και, δόξα τω Θεώ, σώθηκα. `Εβαλα το σταυρό μου και έτρεξα κλαίγοντας στην αγκαλιά της μητέρας μου.
Μετά από αυτή την περιπέτεια και τη μεγάλη αγωνία που πέρασα, κατάλαβα ότι πρέπει να είμαι πιο προσεχτική και λιγότερο ριψοκίνδυνη στη ζωή μου. Ορκίστηκα στον εαυτό μου ότι στο εξής θα άκουγα πάντα με προσοχή τις συμβουλές της μανούλας μου και δε θα ξαναπαρασυρόμουνα από την παιδική μου επιπολαιότητα.
Αυτό το περιστατικό της παιδικής μου ηλικίας δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Θα μείνει για πάντα βαθιά ριζωμένο στη μνήμη μου.
Αφού ετοιμάσαμε γρήγορα τα πράγματα που θα παίρναμε μαζί μας, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για την εξοχή. `Ημουν πραγματικά ενθουσιασμένη και χαρούμενη και δεν έβλεπα την ώρα να φτάσουμε στον προορισμό μας, για ν' αρχίσω το παιχνίδι. Η διαδρομή ήταν ευχάριστη και διασκεδαστική. Τραγουδούσαμε, λέγαμε διάφορα αστεία και ανέκδοτα και κάναμε σχέδια μαζί με τον αδερφό μου για το πώς θα περνούσαμε τη μέρα μας.
Επιτέλους, μετά από δύο ώρες ταξίδι με το αυτοκίνητο, φτάσαμε κάποτε στον προορισμό μας. Κατέβηκα τρέχοντας από το αυτοκίνητο και στάθηκα να κοιτάζω σαν μαγεμένη την ομορφιά του ολάνθιστου ανοιξιάτικου τοπίου. Μπροστά μας απλωνόταν μια απέραντη καταπράσινη πεδιάδα. Η φύση ολόκληρη ήταν χαρά Θεού! Τα μάτια μου δε χόρταιναν να βλέπουν τα ανθισμένα δέντρα και τα αμέτρητα πανέμορφα λουλούδια. Η ευωδιά των αγριολούλουδων σκορπούσε τριγύρω μια γαλήνη και μια ευτυχία ανείπωτη.
`Αρχισα χαρούμενη να μαζεύω αγριολούλουδα και να κυνηγώ τις πολύχρωμες πεταλούδες. `Ηθελα να εξερευνήσω όλο το τοπίο και να μαζέψω όσο το δυνατό περισσότερα λουλούδια. Θυμάμαι, η μητέρα μου μάς συμβούλεψε και μας παρακάλεσε, τόσο εμένα όσο και τον αδερφό μου, να μην απομακρυνθούμε από κοντά τους. Εγώ δεν έδωσα σημασία στα λόγια της, αλλά άπλωνα ολοένα τα μικρά μου χεράκια κι άρπαζα τα όμορφα λουλουδάκια, που μου έκαναν τόση εντύπωση.
Χωρίς να το καταλάβω, κάποια στιγμή βρέθηκα ξαφνικά μπροστά σ' ένα μεγάλο γκρεμό. Τότε, διέκρινα στη ρίζα ενός θάμνου μια ολοκόκκινη παπαρούνα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα συναντήσει άλλη παπαρούνα, γι' αυτό και η επιθυμία μου για να την αποκτήσω ήταν έντονη. Ωστόσο, με διακατείχε ένας μικρός φόβος, που οφειλόταν σίγουρα στον γκρεμό. Βρισκόμουν σε δίλημμα για το αν έπρεπε να προχωρήσω και να κόψω το μικρό εκείνο λουλουδάκι ή να το αγνοήσω και να συνεχίσω την εξερεύνησή μου. Δεν άργησα να πάρω την απόφασή μου. `Ημουνα σίγουρη ότι σε λίγο το λουλούδι αυτό θα βρισκόταν στα χέρια μου!
Με μικρά βήματα κατέβαινα ενθουσιασμένη τον γκρεμό. Ανυπομονούσα τόσο πολύ να το αποκτήσω, ώστε δε λογάριαζα πια τις συνέπειες. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να κάνω δικό μου το πανέμορφο και μοναδικό εκείνο λουλούδι. `Εφτασα μπροστά στην παπαρούνα. `Απλωσα το μικρό μου χέρι να την αρπάξω, αλλά ξαφνικά γλίστρησα. Χωρίς να χάσω την ψυχραιμία μου, αρπάχτηκα γρήγορα από ένα μικρό κλαδί. Φοβισμένη άρχισα αμέσως να φωνάζω δυνατά: "Μπαμπά, μαμά!". Πίστευα πως έφτασε το τέλος της ζωής μου. Από λεπτό σε λεπτό το μικρό κλαδί θα κοβόταν κι εγώ θα γκρεμιζόμουνα. Πόσο δυστυχισμένη ένιωθα!
Για καλή μου τύχη όμως οι γονείς μου άκουσαν τις φωνές μου και έτρεξαν γρήγορα προς το μέρος μου. Ο μικρός μου αδερφός άρχισε να κλαίει τρομαγμένος, ενώ η μητέρα μου προσπαθούσε να τον καθησυχάσει. Ο πατέρας μου την ίδια στιγμή άρχισε να κατεβαίνει τον γκρεμό, για να με σώσει. `Ηταν αρκετά ψύχραιμος και μου έδινε θάρρος και κουράγιο. Κάθε τόσο μου έλεγε να μην αφήσω το κλαδί που βαστούσα, αλλά να το κρατώ γερά. Με δυο δρασκελιές, ο καλός μου πατερούλης έφτασε κοντά μου. Μου είπε να του δώσω το χέρι μου, για να με τραβήξει. `Εκανα ό,τι μου είπε και, δόξα τω Θεώ, σώθηκα. `Εβαλα το σταυρό μου και έτρεξα κλαίγοντας στην αγκαλιά της μητέρας μου.
Μετά από αυτή την περιπέτεια και τη μεγάλη αγωνία που πέρασα, κατάλαβα ότι πρέπει να είμαι πιο προσεχτική και λιγότερο ριψοκίνδυνη στη ζωή μου. Ορκίστηκα στον εαυτό μου ότι στο εξής θα άκουγα πάντα με προσοχή τις συμβουλές της μανούλας μου και δε θα ξαναπαρασυρόμουνα από την παιδική μου επιπολαιότητα.
Αυτό το περιστατικό της παιδικής μου ηλικίας δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Θα μείνει για πάντα βαθιά ριζωμένο στη μνήμη μου.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΑΘΗΤΗ...
ΟΤΑΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΧΩ ...ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!!!
ΟΧΙ ΠΑΝΙΚΟΣ!!!
ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!!
ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ...ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ!!!
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΑΙ...... ΣΚΗΝΗ 2Η
ΒΓΑΙΝΩ ΕΞΩ .... ΚΑΙ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΑ ΕΞΗΣ ΜΕΡΗ...:- ΒΓΕΣ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΣΟΥ Ή ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΞΕ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ, ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΟΤΙΣΕΙΣ Ή ΝΑ ΦΥΤΕΨΕΙΣ.
- ΠΑΡΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ Ή ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ.
- ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ Ή ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΣΟΥ ΒΓΕΣ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΧΗ.
Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΜΑΓΙΚΑ ΜΕΡΗ ΑΣ ΤΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ....
ΑΠΛΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ ΜΕΡΗ ΜΕ ΑΡΚΕΤΟ ΚΟΣΜΟ!!!
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΑΙ... ΣΚΗΝΗ 1Η
ΜΕΝΩ ΣΠΙΤΙ ... ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ:
- ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!
- ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ!
- ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΩ!
- ΠΑΙΖΩ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ!
- ΑΚΟΥΩ ΜΟΥΣΙΚΗ!
- ΧΟΡΕΥΩ! ΣΤΗΝΩ ΕΝΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΓΛΕΝΤΙ!
- ΦΤΙΑΧΝΩ ΕΝΑ ΠΑΖΛ!
- ΒΛΕΠΩ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ!
- ΒΛΕΠΩ ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ!
- ΓΡΑΦΩ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ!
- ΚΑΝΩ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ Ή ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΜΑΣ!
- ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΤΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΛΑΘΗ!
ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ
Βιογραφία Στρατηγού Παυσανία
Ο Σπαρτιάτης στρατηγός και ναύαρχος ήταν γιος του βασιλιά Κλεόμβροτου και ανιψιός του Λεωνίδα του Α'. Όταν πέθανε ο βασιλιάς Λεωνίδας στη μάχη των Θερμοπυλών, άφησε τον ανήλικο γιο του Πλείσταρχο στην εξουσία. Έτσι χρέη αντιβασιλέα και επιτρόπου του θρόνου μέχρι να ενηλικιωθεί ο μικρός Πλείσταρχος, ανέλαβε ο ξάδελφός του Παυσανίας.
Η χρονολογία γέννησης του δεν είναι απολύτως γνωστη, αν και οι μελετητές την υπολογίζουν περίπου το 515 π.Χ. με 510 π.Χ. Απέκτησε δόξα και φήμη ως αρχιστράτηγος των Ελληνικών δυνάμεων στην νικηφόρα μάχη των Πλαταιών κατά των Περσών.
Η νίκη του αυτή ώθησε τους Έφορους της Σπάρτης να του αναθέσουν να ξεκινήσει με 5 τριήρεις από την Ερμιόνη και να οδηγήσει σε επανάσταση, εναντίον των Περσών, τις ελληνικές πόλεις στη Κύπρο και ύστερα στον Ελλήσποντο. Στον Ελλήσποντο κατέλαβε την πόλη Βυζάντιο και ελευθέρωσε ευγενείς Πέρσες, τους οποίους απέδωσε πίσω στον Ξέρξη, τον αυτοκράτορα της Περσίας.
Οι επιτυχίες αυτές προκάλεσαν την αλαζονεία του λιτού Σπαρτιάτη που βλέποντας τον πλούτο και την χλιδή που ζούσαν οι Πέρσες, άρχισε να συνομιλεί με τον Πέρση μονάρχη και να του υπόσχεται πως θα τον βοηθήσει να υποτάξει τους Έλληνες. Ο Παυσανίας άρχισε να υιοθετεί τον ανατολίτικο τρόπο ζωής και αυτό κίνησε τις υποψίες των Εφόρων, τις οποίες και επιβεβαίωσαν οι μαρτυρίες ειλώτων. Έτσι ο Παυσανίας γύρισε στη Σπάρτη ως κατηγορούμενος για προδοσία. Στην δίκη που ακολούθησε κατόρθωσε να αθωωθεί.
Η τιμωρία όμως δεν άργησε να έρθει καθώς οι κατήγοροι του εμφάνισαν την αλληλογραφία του με τον Αρτάβαζο έναν από τους στρατηγούς της εισβολής του Ξέρξη στην Ελλάδα. Αποτέλεσμα ήταν ο άλλοτε νικητής των Πλαταιών να καταφύγει ως ικέτης στο ναό της Χαλκιοίκου Αθηνάς για να γλυτώσει την θανατική ποινή. Μάταια όμως. Οι Σπαρτιάτες τον καταδίωξαν και επειδή σύμφωνα με τα ήθη των αρχαίων Ελλήνων, απαγορευόταν ο φόνος ικέτη, έχτισαν τις πόρτες και τον άφησαν να πεθάνει απο ασιτία (468 π.Χ). Λέγεται ότι την πρώτη πέτρα έβαλε η μητέρα του Θεανώ που δεν ήθελε να έχει στην ζωή έναν γιο προδότη.
Βιογραφία Λεωνίδος Α'
Γεννήθηκε το 540 π.Χ. Ήταν γιός του Αλεξανδρίδα. Είχε άλλα τέσσερα αδέλφια. Στο θρόνο ανέβηκε το 488 π.Χ. μετά τον ετεροθαλή αδελφό του, τον οποίο ο πατέρας του είχε αποκτήσει από τη δεύτερη σύζυγό του, τον Κλεομένη Α΄. Ο Λεωνίδας, καθότι τριτότοκος γιος, δεν περίμενε ότι θα γινόταν βασιλιάς. Όμως ο Κλεομένης εξορίστηκε και τελικά πέθανε σε μια φυλακή της Σπάρτης και ο Δωριεύς είχε πεθάνει στη Σικελία οδηγώντας μια ομάδα μισθοφόρων. Παντρεύτηκε την Γοργώ κόρη του αδελφού του Κλεομένη και απέκτησε έναν γιό τον Πλείσταρχο, γεγονός που τον καθιστούσε ισότιμο με τους τριακόσιους, οι οποίοι επιλέχθηκαν να τον συνοδέψουν στις Θερμοπύλες εν μέρει επειδή είχαν όλοι τους γιο. Ο Λεωνίδας με αυτό τον τρόπο επέλεξε πως όποιοι μαχητές θα πήγαιναν να πολεμήσουν έπρεπε να είχαν τουλάχιστον ένα γιο, ώστε να διατηρηθεί η γενιά τους.
Από τους δυο βασιλιάδες της Σπάρτης θέλησε να πάει ο Λεωνίδας, υπακούοντας και σε ένα χρησμό του μαντείου των Δελφών που έλεγε: "Ή πόλη της Σπάρτης θα σβηστεί από το χάρτη ή θα θρηνήσει τον βασιλιά της". Με την εισβόλη του Ξέρξη στην Ελλάδα κατέλαβε τα στενά των Θερμοπυλών μαζί με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς με σκοπό να δώσει χρόνο στον υπόλοιπο ελληνικό στρατό να οργανωθεί. Στην απαίτηση του Ξέρξη να παραδώσει τα όπλα απάντησε "Μολών λαβέ". Αν και ο Λεωνίδας ήξερε το αποτέλεσμα της μάχης παρέμεινε με τους άνδρες του και μετά από τριήμερο αγώνα και την προδοσία του Εφιάλτη έπεσε μαχόμενος το 480 π.Χ.
Οι 'Ελληνες έστησαν μνημείο στο σημείο των πεσώντων αναγνωρίζοντας την θυσία τους με χαραγμένο επίγραμμα του Σιμωνίδη. "Ω ξείν αγγέλειν Λακεδαιμονίους ότι τήδε κείμεθα,τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι"- "Ω ξενε, ανήγγειλε στους Λακεδαιμόνιους, ότι βρισκόμαστε θαμμένοι εδώ
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΙ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ
Μετά την καταστροφή της Μιλήτου από τους Πέρσες, ένας μεγάλος ποιητής έγραψε το θεατρικό έργο <<Μιλήτου Άλωση>> ώστε να περιγράψει την ολική καταστροφή της Μιλήτου. Λέγεται ότι οι θεατές ξέσπασαν σε θρήνους μέσα στο θέατρο.
Εκείνη την εποχή, λίγοι ήταν οι Αθηναίοι που θεωρούσαν ότι μπορούσε η Αθήνα να αντιμετωπίσει την υπερδύναμη των Περσών. Οι δημοκρατικοί της Αθήνας υποστήριξαν ότι θα πρέπει να αντισταθούν στην περσική επίθεση. Έπρεπε λοιπόν οι Αθηναίοι να ξεσηκωθούν.
Γι’ αυτό τον σκοπό χρειαζόταν ένας ισχυρός και δημοφιλής ηγέτης. Έτσι, το 493 π.Χ. εξελέγη επώνυμος άρχοντας ένας ορμητικός νεαρός από τη Φρεαττύδα, ο οποίος δεν προερχόταν από την τάξη των «επιφανών πολιτών»: ο Θεμιστοκλής του Νεοκλέους. Ο Θεμιστοκλής είχε προβλέψει πως η αναμέτρηση με την Περσία ήταν αναπόφευκτη. Φαίνεται μάλιστα πως αρκετά νωρίς είχε συλλάβει το σχέδιο μιας αποφασιστικής σύγκρουσης με τους Πέρσες στη θάλασσα. Επρόκειτο για μια άποψη που αρχικά δεν υποστήριξε δημόσια, δεδομένου ότι οι Αθηναίοι δεν επιθυμούσαν να συγκρουστούν με τον Μεγάλο βασιλιά. Ο Θεμιστοκλής, υπέρμαχος της ναυπήγησης στόλου για την άμυνα της πόλης, υποστηρίχθηκε δυναμικά. Τη δεδομένη στιγμή όμως η θεά Αθηνά είχε επιλέξει άλλον για να προστατέψει την πόλη της. Ο φιλόδοξος Θεμιστοκλής θα έδειχνε τη μεγάλη του αξία δέκα χρόνια αργότερα.
Το καλοκαίρι του 493 π.Χ. έφθασε στην Αθήνα ο Μιλτιάδης, φέρνοντας μαζί του όλους τους θησαυρούς του και πέντε τριήρεις. Ο Μιλτιάδης αποτέλεσε τον σωστό άνθρωπο, στο σωστό χρόνο για τους Αθηναίους. Ποιος ήταν όμως αυτός που επρόκειτο να ρίξει βαριά τη σκιά του στον ανερχόμενο αστέρα της πολιτικής, τον Θεμιστοκλή; Ο Μιλτιάδης διοικούσε μια μικρή ηγεμονία, που είχε δημιουργήσει στη Χερσόνησο της Θράκης ο ομώνυμος θείος του.
Το 513 π.Χ. ο Δαρείος πέρασε στην Ευρώπη με πολυάριθμο στρατό και κατευθύνθηκε βόρεια, θέλοντας να υποτάξει τους βάρβαρους Σκύθες. Πράγματι, ο περσικός στρατός έφθασε ως τον Δούναβη, κατασκεύασε γέφυρες και πέρασε στη βόρεια όχθη. Τη φύλαξη των γεφυρών αυτών ο Δαρείος ανέθεσε στους τυράννους των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας. Στο μεταξύ, οι Σκύθες είχαν παρασύρει τους Πέρσες σε έναν διαρκή πόλεμο φθοράς, με συνεχείς αιφνιδιαστικές επιθέσεις. Οι αρχηγοί τους τότε πρότειναν στους Έλληνες τυράννους να καταστρέψουν τις γέφυρες και να παγιδεύσουν τους Πέρσες βόρεια του Δούναβη, όπου οι ικανοί πολεμιστές Σκύθες θα μπορούσαν να τους εξοντώσουν. Πολλοί από τους τυράννους σκέφτηκαν ότι τους δινόταν μια πολύ καλή ευκαιρία να απαλλαγούν από την περσική κηδεμονία. Ο Μιλτιάδης συμβούλευσε τους τυράννους να δεχθούν τις σκυθικές προτάσεις.
Τελικά η πρότασή του δεν εισακούστηκε. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης είχε ταχθεί υπέρ των Ιώνων και είχε καταλάβει τη Λήμνο και την Ίμβρο. Παραχώρησε τα νησιά στην Αθήνα, αυξάνοντας το μένος του Δαρείου για τους Αθηναίους. Έχοντας λοιπόν περιέλθει στη δυσμένεια του μεγάλου βασιλιά δεν του έμενε άλλος δρόμος παρά εκείνος της φυγής.
Ο Θεμιστοκλής και αυτός δεν είχαν τίποτε κοινό, εκτός από την απόφαση να αγωνιστούν. Προς το παρόν όμως αυτό αρκούσε. Ο Μιλτιάδης γνώριζε άριστα τα περσικά θέματα και οι συνεχείς πολεμικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη θρακική Χερσόνησο τον είχαν ωριμάσει ως πολέμαρχο, κάτι που έλειπε πολύ από την Αθήνα εκείνη την περίοδο. Ωστόσο, οι αντίπαλοί του στέλνουν σε δίκη το Μιλτιάδη με την κατηγορία ότι συμπεριφέρθηκε τυραννικά. Η αριστοκρατική του καταγωγή, το γεγονός ότι όφειλε τον διορισμό του στη Χερσόνησο στον τύραννο Πεισίστρατο και τον Ιππία, αλλά και η συνεργασία του με τους Πέρσες ήταν στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Θεμιστοκλής. Ο ορμητικός Αθηναίος πολιτικός υποσκελίστηκε από τον Μιλτιάδη.
Εν τούτοις, το κύρος του, η οικονομική του ευρωστία, η φήμη γύρω από την προσπάθεια καταστροφής της γέφυρας στον Δούναβη κατά την εκστρατεία του Δαρείου στη Σκυθία, όσο και το γεγονός ότι οι αντίπαλοί του χρησιμοποίησαν ασήμαντα πρόσωπα για την υποστήριξη της κατηγορίας, συνετέλεσαν στην πανηγυρική του αθώωση. Εν τω μεταξύ, οι όλο και περισσότερες αναφορές περί των περσικών στρατιωτικών προετοιμασιών, καθιστούσαν σαφές ότι η άμυνα της πόλης έπρεπε να οργανωθεί χωρίς καθυστέρηση.
Ο νεαρός Θεμιστοκλής, πιστός στο δόγμα μεταφοράς του επερχόμενου πολέμου στη θάλασσα, πρότεινε την οχύρωση του Πειραιά, την εγκατάλειψη της Αθήνας και την εναπόθεση όλων των ελπίδων σε μια αποφασιστική ναυτική σύγκρουση. Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρόταση αυτή συνάντησε τη σφοδρή αντίθεση της αριστοκρατικής, ολιγαρχικής μερίδας. Οι αριστοκρατικοί κύκλοι της πόλης στηρίζονταν στα έσοδα των γαιοκτησιών τους και μια ενδεχόμενη εγκατάλειψή της, θα σήμαινε την οικονομική καταστροφή τους από τις λεηλασίες των εισβολέων. Μαζί τους συμπαρατάχθηκαν οι αγρότες και όσοι είχαν ανεπτυγμένη την αίσθηση της τιμής, σχετικά με την υπεράσπιση της πατρίδας, της οικογενειακής εστίας και των προγόνων.
Ο Θεμιστοκλής είχε να αντιμετωπίσει το μεγάλο βάρος της παράδοσης και μοιραία υποχώρησε. Το 492 π.Χ. (πιθανότατα) το ναυτικό του πρόγραμμα ματαιώθηκε, μολονότι η Εκκλησία του Δήμου είχε ψηφίσει υπέρ της οχύρωσης του Πειραιά. Οι Αθηναίοι αποφάσισαν να παραμείνουν και να υπερασπίσουν τη γη των πατέρων τους. Δεν το ήξερε ακόμη, αλλά το κλέος του, δεν βρισκόταν στον Μαραθώνα αλλά στη Σαλαμίνα. Προς το παρόν θα συμπαρατασσόταν στην οπλιτική φάλαγγα μαζί με τον Μιλτιάδη και τον Αριστείδη και για τα επόμενα δέκα χρόνια δεν θα μπορούσε να κοιμηθεί εξαιτίας του «τροπαίου» που θα κέρδιζε ο πρώτος στον Μαραθώνα. Απέναντι στην περσική απειλή όμως, δεν υπήρχε χρόνος για περαιτέρω διαφωνίες. Οι δύο παρατάξεις ειρήνευσαν, προετοιμάσθηκαν για την άμυνα και έσπευσαν ενωμένοι να συναντήσουν το πεπρωμένο τους και να πολεμήσουν υπέρ πίστεως και πατρίδος, στον Μαραθώνα.
Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός...
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/miltiadis-i-agnosti-zoi-tou-stratigou-pou-sinetripse-tous-perses-sto-marathona-giati-ton-dikasan-i-athinei-pou-ton-theorousan-tiranno/
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/miltiadis-i-agnosti-zoi-tou-stratigou-pou-sinetripse-tous-perses-sto-marathona-giati-ton-dikasan-i-athinei-pou-ton-theorousan-tiranno/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)